به گزارش اتونیوز، تبدیل انرژی حاصل از احتراق مخلوط سوخت و هوا به نیروی مکانیکی، زیربنای پیشرانههای درونسوز در طول بیش از یک قرن اخیر بوده است.
اگرچه موتورهای پیستونی رایج مجهز به سرسیلندر و سیستم سوپاپ بسیار متداول هستند و حتی موتورهای وانکل نیز تا حد زیادی شناخته شدهاند اما طرح موتورهای پیستون مخالف همچنان در حاشیه باقی مانده است.
ویژگیهای مهم موتور پیستون مخالف
مهمترین ویژگی این طراحی، سادگی مکانیکی آن است زیرا تمامی سوپاپها و قطعات مربوط به زمانبندی که در موتورهای چهارزمانه معمولی دیده میشوند، در اینجا حذف شدهاند.
در هر مرحله احتراق، فشار حاصل بهطور همزمان به دو پیستون وارد میشود که این امر اجازه میدهد بخش بیشتری از انرژی جنبشی به قدرت کاربردی تبدیل شود.
علاوه بر این، این ساختار باعث عملکرد بدون لرزش موتور در ابعادی بسیار فشردهتر میشود. بهخصوص در طراحیهای جدیدی مانند مدل شرکت اسندر که میللنگ دوم موجود در طراحی شرکت اکتس پاور را حذف کرده است، این فشردگی بیشتر به چشم میآید.
با وجود مزایای فراوان، موتورهای پیستون مقابل تاکنون بیشتر عمر خود را در سکوت و در کاربردهای صنعتی و نظامی نظیر تانکها، زیردریاییها و هواپیماها سپری کردهاند.
اگرچه در گذشته استفاده از آنها به این حوزهها محدود بود، اما شواهدی وجود دارد که نشان میدهد احتمالاً در آینده نزدیک شاهد حضور این پیشرانهها در خودروهای سواری و کامیونها نیز خواهیم بود.
حتی اگر این موتورها تنها در خودروهای هیبریدی و بهعنوان ژنراتور برای شارژ باتریها به کار گرفته شوند، بازهم دلایل فنی بسیار زیادی وجود دارد که ثابت میکند این نوع طراحی برای ایفای نقشهای خاص در صنعت خودروی مدرن کاملاً مناسب و کارآمد است.