به گزارش اتونیوز به نقل از خبرگزاری پدال، F136 یکی از مشهورترین پیشرانهها در تاریخ فراری محسوب میشود. این موتور که تحت عنوان محصول مشترک فراری و مازراتی شناخته میشود، در سال ۲۰۰۱ متولد شد و اولین بار در سینهٔ مازراتی کوپه و اسپایدر قرار گرفت. حجم این موتور ابتدا ۴٫۲ لیتر بود اما در نسخههای بعدی این رقم افزایش یافت و نهایتاً به ۴٫۷ لیتر رسید درحالیکه بازهٔ قدرت موتور هم از ۳۹۰ اسب بخار آغاز و به ۶۰۰ اسب بخار ختم شد.
این موتور نهتنها در محصولات فراری و مازراتی استفاده شد بلکه در سینهٔ آلفارومئو 8C هم قرار گرفت. مازراتی و آلفارومئو از نسخههای میللنگ صلیبی موتور F136 استفاده میکردند درحالیکه نسخههای فراری میللنگ تخت بودند. موتور F136 در خودروهای مسابقهای زیادی هم استفاده شد. مدلهای F430 چلنج و F430 GT3 از نسخهٔ ۴٫۳ لیتری این موتور استفاده میکردند که این عدد در مدلهای 458 GT2 و 458 GT3 به ۴٫۵ لیتر افزایش یافت. این موتور همچنین جوایز متعددی را هم از آن خود کرد.
F136R
اولین نسخهٔ این موتور V8 با حجم ۴٫۲ لیتر ابتدا در مازراتی کوپه استفاده شد که ۳۹۰ اسب بخار قدرت و ۴۵۰ نیوتن متر گشتاور داشت. این پیشرانه تغییر بزرگی نسبت به موتورهای قبل مازراتی بهحساب میآمد زیرا این برند را پس از بیست سال دوباره به پیشرانههای تنفس طبیعی بازگرداند. این یک موتور میللنگ صلیبی با زاویهٔ ۹۰ درجه، نسبت تراکم ۱۱، قطر سیلندر ۹۲ میلیمتر و کورس پیستون ۸۰ میلیمتر بود و از بسیاری از ویژگیهای موتورهای مسابقهای مدرن مثل سیستم روغنکاری کارتل خشک و چهار سوپاپ در هر سیلندر استفاده میکرد.
میللنگ و سرسیلندرها نیز از آلیاژ آلومینیوم و سیلیکون ساخته شده بودند که وزن نسبتاً سبک ۱۸۴ کیلوگرمی را برای موتور فراهم میکرد. این پیشرانه تا سال ۲۰۰۷ در مازراتی کوپه و اسپایدر مورداستفاده قرار گرفت و در مدل گرن اسپرت نیز نسخهٔ F136RB با افزایش قدرت جزئی ۱۰ اسب بخاری ارائه شد.
F136S
این نسخه که بهطور اختصاصی در مازراتی کواتروپورته از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ مورداستفاده قرار گرفت، نسبت مدل R افزایش ۱۰ اسب بخاری تجربه کرد اما در دیگر قسمتها تغییری صورت نگرفت. البته با تنظیم متفاوت گیربکس، رفتار این پیشرانه نسبت به مدل R متمدنتر بود.
F136U
این نسخه از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ در مازراتی کواتروپورته و گرنتوریسمو مورداستفاده قرار گرفت و نسبت به نمونه اولیه تغییراتی از قبیل سیستم روغنکاری کارتل تر و شیرهای هیدرولیکی استاندارد تجربه کرد. این پیشرانه بین ۴۰۰ تا ۴۰۵ اسب بخار قدرت و بین ۴۵۰ تا ۴۶۰ نیوتن متر گشتاور تولید میکرد و مشتقات آن یعنی UC، UD، UE و UF هم تغییراتی جزئی را صرفاً برای گذراندن استانداردهای آلایندگی تجربه کردند.
F136Y
این نسخه هم از ۲۰۰۸ در محصولات پرچمدار و ردهبالای مازراتی همچون سری S کواتروپورته، گرنتوریسمو MC و گرنکابریو مورداستفاده قرار گرفت. سری Y بیشترین تغییرات را نسبت به نمونه اولیه تجربه کرد که باعث افزایش قدرت بین ۴۳۰ تا ۴۶۰ اسب بخار و گشتاوری بین ۴۹۰ تا ۵۲۰ نیوتن متر شد.
F136E
این نسخه از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ در فراری F430 مدلهای مختلف آن مورداستفاده قرار گرفت. پیشرانههای سری F136 برای فراری تغییر بسیار بزرگی بهحساب میآمد زیرا تمام فراریهای V8 قبلی از نوادگان ارتقاءیافته موتورهای مسابقهای دینو در دهه ۱۹۵۰ بودند. این چرخه توسعه پنجاهساله با موتور کاملاً جدید در مدل F430 به پایان رسید. این پیشرانه ۴۹۰ اسب بخار قدرت و ۴۶۵ نیوتن متر گشتاور تولید میکرد که ۸۰ درصد از این گشتاور در دور زیر ۳٬۵۰۰ rpm ارائه میشد.
علیرغم افزایش ۲۰ درصدی حجم، وزن موتور تنها چهار کیلوگرم افزایش یافته بود و بهمنظور سهولت در جانمایی، قطر سیلندرها هم کاهش یافته بود. شاتونها، پیستونها و میللنگ کاملاً جدید بودند درحالیکه سرسیلندر و سوپاپها مستقیماً از موتورهای فرمول یک فراری گرفته شده بودند. همچنین نسخه ارتقا یافته این پیشرانه با کد ED برای بزرگداشت شانزدهمین قهرمانی فراری در بخش سازندگان فرمول یک، در نسخهای ویژه از F430 اسپایدر معرفی شد که ۵۱۰ اسب بخار قدرت و ۴۷۰ نیوتن متر گشتاور داشت.
F136I
این نسخه از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ در فراری کالیفرنیا مورداستفاده قرار گرفت. موتور F136I در مدل پایه که با کد IB شناخته میشد، ۴۶۰ اسب بخار قدرت و ۴۸۵ نیوتن متر گشتاور تولید میکرد درحالیکه این اعداد در نسخهٔ IH در مدل کالیفرنیا ۳۰ به ۴۹۰ اسب قدرت و ۵۰۵ نیوتن متر گشتاور افزایش پیدا کرد.
F136F
نسخهٔ جدید موتور F136 با حجم ۴٫۵ لیتر در سال ۲۰۰۹ در مدل ۴۵۸ با ۵۷۰ اسب بخار قدرت و ۵۴۰ نیوتن متر گشتاور معرفی شد. این موتور به سیستم تزریق مستقیم سوخت مجهز بود و برای اولین بار بود که چنین سیستم سوخترسانی در یک فراری موتور وسط استفاده میشد. در این موتور همچنین از زنجیر تایم استفاده شده بود و بنابراین نیازی به تعویض دورهای تسمه تایم نداشت. برای دینام، واترپمپ و کمپرسور تهویه مطبوع نیز یک تسمه جانبی تعبیه شده بود که بهراحتی تعویض میشد. نقطهٔ عطف موتور F136 اما در مدل ۴۵۸ اسپشاله رقم خورد که با ۴٫۵ لیتر حجم، ۶۰۰ اسب بخار قدرت و ۵۴۰ نیوتن متر گشتاور تولید میکرد.
نکتهٔ قابلتوجه اینکه پیشرانهٔ موردبحث در این نسخه به ازای هر لیتر حجم، ۱۳۴ اسب بخار قدرت تولید میکرد که بیشترین قدرت نسبت به حجم در بین موتورهای تنفس طبیعی محسوب میشد. این دستاورد چشمگیر به لطف استفاده از فناوریهای فرمول یک فراری حاصل شد زیرا موتور F136 در همان کارخانهٔ تیم فرمول یک و با استفاده از همان ماشینآلات و فرایندها ساخته میشد. اصلاح پیستونها و شاتونها، میل بادامک تهاجمیتر و منیفولد فیبر کربنی، امکان افزایش ۳۵ اسب بخاری قدرت نسبت به ۴۵۸ معمولی و همینطور افزایش نسبت تراکم به ۱۴ را فراهم کرد.