به گزارش اتونیوز، پل لوفور، بنیانگذار مجموعه Son of Cobra در کالیفرنیا، فعالیت حرفهای خود را با ساخت تختههای موجسواری آغاز کرد اما خیلی زود متوجه شد که دنیای تختههای موجسواری و پنلهای بدنه سبکوزن خودرو، اشتراکات فنی بسیاری با یکدیگر دارند.
او با تکیه بر این تجربه، کارگاهی را پایهگذاری کرد که هدفش بازآفرینی طراحیهای کلاسیک با استفاده از متریال مدرن است. شعار این برند، «تلاقی مسابقات کلاسیک با طراحی مدرن» است و لوفور در همین راستا، بیامو 2002 را بهعنوان پروژه اصلی خود انتخاب کرده تا با بهرهگیری از مواد پیشرفته، آن را برای جادههای امروزی بهینهسازی کند.
بیامو 2002 تمامکربنی؛ ترکیب طراحی کلاسیک و مهندسی سبکوزن
برخلاف بسیاری از کارگاههای بازسازی خودرو که تنها به تغییر پنلهای بدنه بسنده میکنند، «سان آو کبرا» شاسی خودرو را نیز کاملا از فیبر کربن میسازد. این دقت در اجرا باعث شده تا وزن نهایی بیامو 2002 کربنی تنها ۸۰۰ کیلوگرم باشد.
به دلیل اینکه تمامی مراحل ساخت شاسی و بدنه بهصورت کاملاً دستی در داخل خود کارگاه انجام میشود، فرآیند تولید بسیار زمانبر و دقیق است بهطوریکه در طول یک سال تنها دو دستگاه از این خودرو تولید میشود. علاوه بر بدنه، حتی کابین نیز با دقتی وسواسگونه و با استفاده از فیبر کربن، به شکلی کاملاً سفارشی طراحی و تولید میشود.
در بخش فنی، لوفور از توربوشارژرهای غولآسا با قدرتهای عجیبوغریب فاصله گرفته و بهجای آن بر اصالت و لذت رانندگی تمرکز کرده است. گزینه اول، یک پیشرانهٔ ۲.۳ لیتری M10 با سوخترسانی کاربراتوری است که ۱۶۰ اسب بخار قدرت را به چرخها منتقل میکند اما در نسخهٔ انژکتوری این رقم به ۱۸۰ اسب بخار میرسد.
برای کسانی که به دنبال عملکرد بالاتری هستند، نسخهٔ ویژهای با استفاده از پیشرانه چهار S14 بامو (متعلق به نسل اول M3) در حجمهای ۲.۳ یا ۲.۵ لیتری عرضه میشود که خروجی آن بین ۲۱۰ تا ۲۵۰ اسب بخار است. برخلاف بسیاری از پروژههای مدرن، در اینجا هیچ خبری از تبدیل به پیشرانههای الکتریکی نیست و صدای خالص و روحنواز این پیشرانههای قدرتمند، قلب هر علاقهمندی را به لرزه درمیآورد.
شاید این سؤال پیش بیاید که چرا لوفور با وجود تقاضای زیاد برای بیامو 2002، تیراژ تولید خود را گسترش نمیدهد؟ پاسخ ساده است؛ «سان آو کبرا» بیش از آنکه یک خودروساز صنعتی باشد، یک برند هنری است. برای لوفور، حفظ کنترل کیفیت، استانداردهای ساخت دستی و دیدگاه هنری اهمیت بیشتری نسبت به سودآوری انبوه دارد. به همین دلیل، تنها تعداد محدودی از افراد فرصت تجربه و مالکیت این آثار هنری متحرک را پیدا میکنند.
