به گزارش اتونیوز، در سالهای اخیر، علاقه به خودروهای کلاسیک میان نسل جدید رنگ و بوی تازهای پیدا کرده است. برای بسیاری از افراد، این خودروها فقط وسیله نقلیه نیستند؛ بلکه قطعهای از تاریخ، هنر صنعتی و یادآور دورانی هستند که طراحی خودروها جسارت و شخصیت منحصربهفردی داشت.
برخلاف خودروهای امروزی که اغلب یکپارچه و همسان به نظر میرسند، خودروهای کلاسیک با خطوط کرومی، بالههای عقب، شیشههای فراوان و رنگهای جسورانه، هرکدام هویت مستقلی را روایت میکنند. این ویژگیها باعث شده تا بازسازی و شخصیسازی خودروهای قدیمی به یک فرهنگ جهانی تبدیل شود.
کادیلاک الدورادو 1967 با دستان جورج باریس
یکی از خودروهایی که اخیرا توجهات را جلب کرده، یک دستگاه کادیلاک الدورادو مدل ۱۹۶۷ است که یک پروسه شخصیسازی خاص و عجیب توسط جورج باریس، تیونر شناختهشده آمریکایی را پشت سر گذاشته است. در این پروژه، باریس تغییراتی در طراحی داخلی و خارجی خودرو اعمال کرده که از نظر بصری غیرمعمول و متمایز به نظر میرسد.
یکی از جزئیات جالب توجه این تیونینگ اینکه او روی فرمان خودرو، لوگوی برند کادیلاک را به شکلی خاص و برجسته نمایش داده است. البته باید توجه داشت که شخصیسازی خودروهای کلاسیک امری سلیقهای است و هر بینندهای ممکن است برداشت متفاوتی از آن داشته باشد.
الدورادو؛ یک نام ماندگار در تاریخ خودرو
گفتنی است، کادیلاک الدورادو یکی از مشهورترین خودروهای کلاسیک آمریکایی است. این مدل در ۱۲ نسل مختلف از سال ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۲ روی خط تولید قرار داشت و در هر دوره، نماینده سطح بالایی از امکانات لوکس و قدرت فنی بود.
الدورادو در دهههای ۵۰ و ۶۰ میلادی به نمادی از لوکس بودن و سبک زندگی آمریکایی تبدیل شد و امروز نیز در میان کلکسیونرها ارزش بالایی دارد. نسخه ۱۹۶۷ این خودرو نیز با طراحی کشیده و چراغهای مخفیشونده، همچنان یکی از نمونههای محبوب برای بازسازی و شخصیسازی محسوب میشود.
